Shloka 19
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
ततो भीमो महाबाहुर्विधुन्वन् रुचिरं धनु:
tato bhīmo mahābāhur vidhunvan ruciraṃ dhanuḥ
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ពីមា អ្នកមានដៃមហិមា បានក្រឡុកធ្នូដ៏រុងរឿងរបស់គាត់—ជាសញ្ញាដ៏ច្បាស់ថា គាត់ត្រៀមខ្លួន និងមានចិត្តមាំមួន នៅពេលសង្គ្រាមបង្ខំឲ្យសច្ចាប្រណិធាន និងកិត្តិយសរបស់គាត់ឆ្ពោះទៅសកម្មភាព។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kshatriya ideal of steadfastness: inner resolve must translate into disciplined action. Bhima’s brandishing of the bow symbolizes readiness to uphold duty amid the ethical gravity of war.
Sanjaya narrates a battlefield moment: Bhima, described as mighty-armed, shakes/brandishes his splendid bow, signaling preparation to engage and intensifying the martial atmosphere.