Shloka 57
संजय उवाच धर्मार्थसहितं वाक््यं श्रुत्वा हितमनामयम् | नारोचयत पुत्रस्ते मुमूर्षरिव भेषजम्
sañjaya uvāca dharmārthasahitaṃ vākyaṃ śrutvā hitamanāmayam | nārocayat putras te mumūrṣur iva bheṣajam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ព្រះរាជា! ដូចជាមនុស្សដែលជិតស្លាប់ មិនឃើញថាថ្នាំណាមួយល្អទេ ដូច្នោះដែរ ពាក្យរបស់មហាត្មា ភីស្មៈ ដែលស្ថិតលើធម៌ និងអត្ថប្រយោជន៍ ជាពាក្យល្អបំផុត និងគ្មានកំហុស ក៏មិនបានពេញចិត្តកូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គឡើយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even flawless, welfare-oriented counsel rooted in dharma and sound policy can be rejected by a person dominated by stubbornness and impending self-destruction; moral truth does not automatically persuade a mind unwilling to be healed.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that Bhishma offered a blameless and beneficial admonition, but Dhritarashtra’s son (Duryodhana) disliked it—likened to a dying man who cannot accept medicine—signaling Duryodhana’s resistance to corrective guidance as war approaches.