Shloka 54
परिखा खन््यतामत्र ममावसदने नृपा: । उपासिष्ये विवस्वन्तमेवं शरशताचित:
parikhā khanyatām atra mamāvasadane nṛpāḥ | upāsiṣye vivasvantam evaṁ śaraśatācitaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រាទាំងឡាយ ចូរជីកគូទឹកនៅទីនេះ ជុំវិញកន្លែងដែលខ្ញុំសម្រាក។ ខ្ញុំនឹងនៅទីនេះ ដោយរាងកាយត្រូវបាញ់ចាក់ពេញដោយព្រួញរាប់រយ ហើយនឹងបូជាប្រណម្យព្រះវិវស្វត—ព្រះអាទិត្យ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid extreme pain and the chaos of war, one can uphold inner discipline and redirect suffering into purposeful devotion; steadfastness (dhṛti) and reverence for the divine become a form of ethical strength rather than mere endurance.
After Bhishma has fallen and lies immobilized, pierced by many arrows, instructions are given to dig a protective trench around his resting place; he declares his intention to remain there and worship the Sun (Vivasvat) despite his condition.