Shloka 14
अयं पितरमाज्ञाय कामार्त शान्तनुं पुरा । ऊर्ध्वरेतसमात्मानं चकार पुरुषर्षभ:,“इन्हीं पुरुषसिंहने पूर्वकालमें अपने पिता शान्तनुको कामासक्त जानकर अपने- आपको ऊउर्ध्वरेता (नैष्ठिक ब्रह्मचारी) बना लिया”
ayaṁ pitaram ājñāya kāmārtaṁ śāntanuṁ purā | ūrdhvaretasam ātmānaṁ cakāra puruṣarṣabhaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ កាលពីយូរមកហើយ ពេលដឹងថាព្រះបិតា សាន្តនុ ត្រូវទុក្ខដោយកាមតណ្ហា វីរបុរសដ៏ប្រសើរនោះបានធ្វើខ្លួនឯងឲ្យជាអ្នករក្សាព្រហ្មចរិយៈយ៉ាងមាំមួន—ជ្រើសរើសភាពព្រហ្មចារីជាស្ថាពរ។ ដោយការធ្វើដូច្នេះ គាត់បានដាក់សេចក្តីរីករាយផ្ទាល់ខ្លួនក្រោមកាតព្វកិច្ចចំពោះបិតា និងតម្រូវការធំទូលាយនៃធម៌។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical self-mastery: a noble person may renounce personal gratification to uphold duty—here, honoring a father’s situation and protecting the larger order (dharma) through disciplined continence.
Sanjaya recalls an earlier episode: Devavrata (later famed as Bhīṣma), seeing King Śāntanu overwhelmed by desire, resolves to become ūrdhvaretas—embracing lifelong celibacy as a decisive vow.