Shloka 13
अयं ब्रद्मविदां श्रेष्ठो हायं ब्रह्मविदां वर: | इत्यभाषन्त भूतानि शयानं पुरुषर्षभम्
ayaṁ brahmavidāṁ śreṣṭho hy ayaṁ brahmavidāṁ varaḥ | ity abhāṣanta bhūtāni śayānaṁ puruṣarṣabham ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពេលឃើញភីष្ម—ជាវីរបុរសដ៏ប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្ស—ដេកលើគ្រែរបស់គាត់ និមិត្តសត្វទេវតាខ្លះបាននិយាយថា៖ «មនុស្សនេះជាអ្នកដឹងព្រហ្ម (Brahman) ដ៏លើសគេ; ពិតប្រាកដណាស់ គាត់ជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកមានព្រហ្មវិជ្ជា»។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញការធ្លាក់របស់ភីष្ម មិនមែនជាការបរាជ័យសង្គ្រាមទេ ប៉ុន្តែជាការគោរពដល់ជីវិតដែលបានរក្សាវ្រត (ពាក្យសច្ចៈ) សេចក្តីពិត និងធម៌យ៉ាងមាំមួន ដែលសូម្បីតែសត្វខ្ពង់ខ្ពស់ក៏ទទួលស្គាល់។
संजय उवाच
Educational Q&A
True greatness is measured not only by martial power but by inner realization and steadfast dharma; Bhīṣma is honored as a foremost knower of Brahman, showing that spiritual attainment and ethical integrity command reverence even amid the violence of war.
After Bhīṣma has fallen and lies reclining (traditionally on a bed of arrows), celestial beings observe him and proclaim him the best among Brahman-knowers; Sañjaya reports this acclaim, elevating the moment from battlefield spectacle to moral-spiritual recognition.