Shloka 40
न च तच्छुश्रुवे कश्चित् तेषां संवदतां नृप । ऋते भीष्म महाबाहुं मां चापि मुनितेजसा
na ca tac chuśruve kaścit teṣāṁ saṁvadatāṁ nṛpa | ṛte bhīṣma-mahābāhuṁ māṁ cāpi munitejasā ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! គ្មាននរណាម្នាក់បានឮពាក្យរបស់ព្រះឥសីទាំងនោះពេលពួកគេពិភាក្សាគ្នាទេ លើកលែងតែព្រះបីស្មៈដៃខ្លាំង និងខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានឮវា ដោយអំណាចវិញ្ញាណរបស់មហាឥសី វ្យាសៈ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
True knowledge in the epic is often mediated by spiritual authority: Sañjaya’s access to hidden events depends not on ordinary senses but on the sage Vyāsa’s tejas, underscoring the primacy of ṛṣi-śakti and trustworthy transmission.
Sañjaya tells Dhṛtarāṣṭra that a certain conversation among sages was inaudible to everyone else; only Bhīṣma and Sañjaya could hear it, and Sañjaya’s hearing was enabled specifically by Vyāsa’s supernatural power.