Shloka 166
अभिपेतुर्भुशं क्रुद्धाश्छादयन्तश्न॒ पाण्डवम् | भीष्मके धनुषका काटा जाना कौरव महारथियोंको सहन नहीं हुआ। द्रोण
sañjaya uvāca | abhipeturbhuśaṃ kruddhāś chādayantaś ca pāṇḍavam |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ដោយកំហឹងក្តៅគគុកលើសលប់ ពួកគេបានរត់ប្រញាប់ទៅរកកូនប្រុសនៃបណ្ឌុ ហើយបន្តសង្កត់សង្គ្រាម ដោយបាញ់ព្រួញជាច្រើនជំនោរគ្របដណ្ដប់លើគាត់។ ក្នុងបរិយាកាសធម៌នៃសង្គ្រាម ខណៈនេះបង្ហាញថា កំហឹង និងការប្រកួតប្រជែង អាចជំរុញសូម្បីតែវីរបុរសធំៗឲ្យប្រមូលកម្លាំងទាំងមូលទៅលើសត្រូវតែម្នាក់ បម្លែងសមរភូមិឲ្យក្លាយជាការសាកល្បងនៃការអត់ធ្មត់ ការតាំងចិត្ត និងការរក្សាកាតព្វកិច្ចដែលខ្លួនបានជ្រើសរើស ក្រោមអំពើហិង្សាដ៏លើសលប់។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) escalates conflict: when warriors act from wrath, violence intensifies and becomes collective and overwhelming. Ethically, it contrasts disciplined duty with passion-driven aggression, reminding the listener that inner states shape outer actions even in a dharma-framed war.
Sañjaya reports that opposing warriors, furious, charge at the Pāṇḍava—understood here as Arjuna—and begin to ‘cover’ him with a dense shower of arrows, indicating a coordinated, high-pressure assault on a key fighter.