Shloka 20
तस्य कीर्तिमतस्तात पुरा रामेण धीमता,तात! पूर्वकालमें परम बुद्धिमान् परशुरामजीने उन यशस्वी भीष्मको शत्रु-सेनाका विनाश करनेवाली जो अस्त्रशिक्षा प्रदान की थी, उसका आश्रय लेकर पाण्डवपक्षीय शत्रु- सेनाका संहार करते हुए कुरुकुलके वृद्ध पितामह एवं शत्रुवीरोंका नाश करनेवाले भीष्म नित्यप्रति दस हजार मुख्य योद्धाओंका वध करते आ रहे थे
tasya kīrtimatas tāta purā rāmeṇa dhīmatā |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ កូនអើយ, ដោយពឹងផ្អែកលើការបណ្តុះបណ្តាលអាវុធដែលព្រះរាមៈ (បារាសុរាម) អ្នកប្រាជ្ញ បានប្រទានឲ្យភីស្មាអ្នកមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះកាលពីបុរាណ—ការបណ្តុះបណ្តាលដែលអាចបំផ្លាញកងទ័ពសត្រូវ—ភីស្មា ជាបិតាមហាបុរសចាស់នៃវង្សកុរុ និងអ្នកសម្លាប់វីរបុរសសត្រូវ បានបន្តរៀងរាល់ថ្ងៃ កាប់សម្លាប់យោធាចម្បងដប់ពាន់នាក់នៃកងប៉ាន់ឌវៈ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how prior training and acquired power (astra-śikṣā) can decisively shape outcomes in war, while implicitly raising the ethical tension of kṣatriya-duty: excellence in dharma-as-duty may still entail immense violence and tragic loss.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīṣma, drawing upon the formidable weapon-instruction he once received from Paraśurāma, is daily slaughtering vast numbers—ten thousand chief warriors—of the opposing host on the battlefield.