Shloka 55
गजाश्न रथयोधाश्व परिपेतु: समन्ततः । विकीर्णाश्व रथा भूमौ भग्नचक्रयुगध्वजा:
gajāś ca rathayodhāś ca paripetuḥ samantataḥ | vikīrṇāśva-rathā bhūmau bhagna-cakra-yuga-dhvajāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ជុំវិញទាំងអស់ ដំរី និងយោធារថ កំពុងដួលរលំទៅលើដី។ លើផែនដីមានរថជាច្រើនរាយប៉ាយ—សេះនិងរថរញ៉េរញ៉ៃ—ព្រោះកង់ ឈើទ្រនាប់ និងទង់ជ័យរបស់វាត្រូវបានបំបែកខ្ទេច។ ទិដ្ឋភាពនោះបង្ហាញភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃសង្គ្រាម៖ កម្លាំងនិងអំនួតរលាយទៅជាផេះផង់ ហើយសមរភូមិកាត់បន្ថយការអួតអាងយុទ្ធសាស្ត្រទាំងអស់ឲ្យនៅសល់តែឧបករណ៍បាក់បែក និងសពដួលរលំ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the transience of martial power and the ethical weight of warfare: the proud symbols of victory—chariots, banners, and war-elephants—end as broken objects on the ground, reminding the listener that violence inevitably produces ruin and suffering beyond mere triumph.
Sañjaya describes the battlefield aftermath: elephants and chariot-warriors are being struck down everywhere, and many chariots lie scattered because their essential parts—wheels, yokes, and standards—have been smashed in combat.