Shloka 66
रथाग्न्यगारशक्षापार्चिरसिशक्तिगदेन्धन: । शरसंघमहाज्वाल: क्षत्रियान् समरेडदहत्
sañjaya uvāca |
rathāgnyagāraśaṣkāpārcirasiśaktigadendhanaḥ |
śarasaṅghamahājvālaḥ kṣatriyān samare ’dahat ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នៅក្នុងសមរភូមិនោះ សង្គ្រាមហាក់ដូចភ្លើងដ៏ឆេះរលាក កំពុងលេប吞ក្សត្រីយៈទាំងឡាយ។ រថសេះដូចជាសាលាភ្លើង; ធ្នូដូចជាអណ្ដាតភ្លើង; ដាវ លំពែង និងគទា ជាឥន្ធនៈ; ហើយព្រួញជាច្រើនគឺជាអណ្តាតភ្លើងធំ—រូបភាពនៃអំណាចសង្គ្រាមដែលឆេះបំផ្លាញ សាកល្បងដល់ព្រំដែននៃធម៌ក្សត្រីយៈ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how warfare, even when framed within kṣatriya-duty, becomes a consuming force like fire—highlighting the ethical tension between prescribed martial duty and the catastrophic suffering it unleashes.
Sañjaya describes the battlefield with an extended fire-metaphor: chariots appear as fire-halls, weapons as fuel, and volleys of arrows as towering flames, conveying the intensity and lethal momentum of the combat.