Shloka 293
भीष्मस्य समरे राजन् यशो मानं च वर्धयन् । राजन! चित्रसेनने कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले तीस बाणोंसे रणक्षेत्रमें सुशर्माको गहरी चोट पहुँचायी। महाराज! उसने समरमें भीष्मके यश और सम्मान दोनोंको बढ़ाया
sañjaya uvāca | bhīṣmasya samare rājan yaśo mānaṃ ca vardhayan | rājan citrasenena kupito jhūkī-huī gāṇṭhavāle tīsa bāṇoṃse raṇakṣetreṃ suśarmāko gaharī coṭa pahuṃcāyī | mahārāja sa samare bhīṣmasya yaśaḥ-sammāna ubhayaṃ vardhayām āsa |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ព្រះរាជា! ក្នុងសមរភូមិនោះ គាត់បានបន្ថែមទាំងកិត្តិយស និងសេចក្តីគោរពរបស់ភីष្ម។ ដោយកំហឹងចំពោះចិត្រសេន គាត់បានបាញ់សុសර්មា នៅលើសមរភូមិ ដោយព្រួញសាមសិបដើម ដែលកោងត្រង់ចំណុចកន្ទុយ (កន្លែងចង) បង្កឲ្យរបួសជ្រៅ។ ដូច្នេះ ព្រះមហាក្សត្រ! ក្នុងការប្រយុទ្ធនោះ គាត់បានធ្វើឲ្យកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងកិត្តិយសរបស់ភីष្មកាន់តែរុងរឿង»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kshatriya ideal that personal prowess in battle can uphold a commander’s reputation: disciplined martial action, when aligned with one’s duty and side’s leadership, becomes a means of sustaining honor and public esteem.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that a warrior, angered at Chitrasena, shot Susharma on the battlefield with thirty arrows, grievously wounding him; this feat is said to have increased Bhishma’s fame and honor in the ongoing war.