Shloka 35
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
द्वाभ्यां द्वाभ्यां तु विव्याध गौतमप्रभृतीन् रथान् । तेडपि तं समरे राजन विव्यधुर्निशितै: शरै:
sañjaya uvāca |
dvābhyāṃ dvābhyāṃ tu vivyādha gautamaprabhṛtīn rathān |
te ’pi taṃ samare rājan vivyadhur niśitaiḥ śaraiḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ដោយព្រួញពីរៗ ភីមសេនបានបាញ់ប៉ះពាល់ដល់អ្នកយុទ្ធរថចាប់ពី គោតម (Gautama) ជាដើម។ ព្រះរាជា! ពួកគេក៏នៅក្នុងសមរភូមិនោះ បានបាញ់តបសងសឹកលើគាត់វិញ ដោយព្រួញមុតស្រួច។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral texture of battlefield action: striking others inevitably draws return blows. In the kṣatriya context, valor is paired with acceptance of risk and consequence.
Sañjaya reports that a warrior pierces multiple chariot-fighters—starting with Gautama—using arrows in pairs; those warriors then retaliate, wounding him with sharp arrows.