Shloka 39
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
भीमसेनसुतं चापि दुर्मुख: सुमुखै: शरैः । षष्ट्या वीरो नदन् हृष्टो विव्याध रणमूर्थनि
bhīmasenasutaṃ cāpi durmukhaḥ sumukhaiḥ śaraiḥ | ṣaṣṭyā vīro nadan hṛṣṭo vivyādha raṇamūrdhani ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក វីរបុរសទុរមុខៈ ដោយរីករាយ និងគ្រហឹមស្រែកខ្លាំង បានបាញ់ព្រួញមុខមុតចំគោលដៅ ចាក់កូនប្រុសភីមសេនៈ ឃដោត្កច នៅខាងមុខបំផុតនៃសមរភូមិ ដោយព្រួញហុកសិបដើម។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញពីការកើនឡើងមិនឈប់ឈរនៃសង្គ្រាម ដែលវីរភាព និងចិត្តដាច់ខាតជំរុញឲ្យអ្នកប្រយុទ្ធបន្តចូលរួមនៅចុងមុខនៃការប្រយុទ្ធ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the uncompromising momentum of dharma-yuddha as understood by warriors: once battle is joined, courage, skill, and resolve are tested at the front line, and personal ties do not halt the harsh duties of combat.
Durmukha, a Kaurava fighter, joyfully roars and shoots sixty arrows at Ghaṭotkaca, Bhīma’s son, wounding him at the very forefront of the battlefield.