Shloka 6
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
निघ्नतः समरे शत्रूज्शरै: संनतपर्वभि: । संजयने कहा--भरतश्रेष्ठ! संग्राममें युद्ध करते समय भीष्मके न तो धनुषके ही टुकड़े-टुकड़े हुए थे और न उनका रथ ही टूटा था। वे समरभूमिमें झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा शत्रुओंका संहार करते जा रहे थे ।।
sañjaya uvāca |
nighnataḥ samare śatrūñ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ ភារតៈដ៏ប្រសើរ! នៅកណ្ដាលសង្គ្រាម ធ្នូរបស់ភីष្មមិនបានបែកជាបំណែកៗឡើយ ហើយរទេះរបស់គេក៏មិនបានបាក់បែកដែរ។ នៅលើសមរភូមិ គេបន្តសម្លាប់សត្រូវ ដោយព្រួញមានក្បាលកោងនៅចំណុចភ្ជាប់—រឹងមាំ មិនរំខាន ដោយច្បាប់ដ៏តឹងរឹងនៃសង្គ្រាម»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the relentless momentum of war and the kshatriya ethos of steadfastness in combat: Bhishma remains unbroken in arms and vehicle, continuing to act according to the harsh, duty-bound logic of the battlefield.
Sanjaya reports Bhishma’s effectiveness in the fight: neither his bow nor chariot is damaged, and he keeps killing enemies with his arrows, indicating the Kaurava side’s strong advance under Bhishma’s leadership.