Shloka 65
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
मामद्य सात्वतश्रेष्ठ पातयस्व महाहवे । त्वया हि देव संग्रामे हतस्यापि ममानघ
mām adya sātvataśreṣṭha pātayasva mahāhave | tvayā hi deva-saṅgrāme hatasyāpi mamānagha ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមសាត្វតៈ សូមបោះខ្ញុំឲ្យដួលចុះថ្ងៃនេះ ក្នុងសមរភូមិដ៏មហិមា។ ព្រោះឱ អ្នកគ្មានបាប ទោះបីខ្ញុំត្រូវស្លាប់ដោយដៃអ្នក ក្នុងសង្គ្រាមដូចសង្គ្រាមទេវតាក៏ដោយ វាមិនមែនជាការអាម៉ាស់សម្រាប់ខ្ញុំទេ—ផ្ទុយទៅវិញ វាជាចុងបញ្ចប់ដ៏សមគួរ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of meeting death without fear when it comes through a worthy and righteous opponent; being struck down by a blameless, divinely guided figure is framed as an honorable end rather than a moral loss.
Sañjaya addresses Kṛṣṇa with reverence, urging him to strike him down in the great battle, asserting that even death at Kṛṣṇa’s hands in a ‘divine combat’ would be acceptable and honorable.