Shloka 226
Adhyāya 107 — बहुयुद्धप्रकरणम्
Multiple Defensive Engagements to Protect Bhīṣma
आरुरोह रथं तूर्ण दुर्मुखस्य विशाम्पते । प्रजानाथ! घोड़ोंके मारे जानेपर महारथी चित्रसेन तुरंत ही रथसे कूद पड़े और दुर्मुखके रथपर आरूढ़ हो गये
āruroha rathaṃ tūrṇaṃ durmukhasya viśāmpate |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃប្រជាជន! ពេលសេះរបស់គាត់ត្រូវបានសម្លាប់ មហារថី ចិត្រសេន បានលោតចុះពីរថរបស់ខ្លួនដោយរហ័ស ហើយភ្លាមៗឡើងជិះរថរបស់ទុរមុខ—ជាការធ្វើដោយប្រាជ្ញានៅសមរភូមិ ដើម្បីរក្សាចលនានិងបន្តការប្រយុទ្ធក្នុងភាពចលាចលនៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
In the midst of war, presence of mind and swift, practical action are essential to uphold one’s role and responsibility; maintaining readiness and continuity in duty is portrayed as a key martial virtue.
After his horses are killed and his chariot becomes unusable, Citraseṇa immediately jumps down and climbs onto Durmukha’s chariot, ensuring he can continue fighting without delay.