Shloka 24
भीष्मरथाभिमुख्यं — Arjuna’s advance with Śikhaṇḍin; Duḥśāsana’s interception
दन्तिनश्न नरश्रेष्ठ हीना: परमसादिभि: । मृद्नन्तः स्वान्यनीकानि निपेतु: सर्वशब्दगा:
dantinaś ca naraśreṣṭha hīnāḥ paramasādibhiḥ | mṛdnantaḥ svāny anīkāni nipetuḥ sarvaśabdagāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងមនុស្ស ដំរីជាច្រើនដែលខ្វះអ្នកជិះល្អឥតខ្ចោះ ហើយត្រូវបានជំរុញឲ្យឆ្កួតក្លាយ បានចាប់ផ្តើមកិនបំផ្លាញជួរទ័ពរបស់ខ្លួនឯង។ ភ្ញាក់ផ្អើលដោយសំឡេងគ្រប់យ៉ាង ពួកវារត់វង្វេងវង្វាន់ ហើយដួលច្របូកច្របល់ បង្កការភ័យស្លន់ស្លោទូទាំងសមរភូមិ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, loss of skilled guidance and the spread of fear can turn strength into self-destruction: powerful forces (elephants) without proper control become a danger to their own side, illustrating the ethical cost and instability inherent in violent conflict.
Sañjaya describes battlefield disorder: elephants whose expert riders have been removed or slain panic at noises, charge unpredictably, trample their own troops, and collapse into confusion, worsening the rout within their own army.