Shloka 7
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
तस्य तत् कुर्वतः कर्म महत् संख्ये महीभूत: । पूजयांचक्रिरे हृष्टा: प्रशशंसुश्व फाल्गुनिम्,युद्धमें ऐसा महान् पराक्रम करते हुए अभिमन्यु और उसके कर्मकी सभी राजाओंने प्रसन्न होकर भूरि-भूरि प्रशंसा की
tasya tat kurvataḥ karma mahat saṅkhye mahībhūtaḥ | pūjayāṃ cakrire hṛṣṭāḥ praśaśaṃsuś ca phālgunim ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ខណៈដែលគាត់កំពុងធ្វើកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យនោះ—បង្ហាញវីរភាពយ៉ាងធំធេងក្នុងសង្គ្រាម—ព្រះមហាក្សត្រទាំងឡាយមានចិត្តរីករាយ បានគោរពគាត់ ហើយសរសើរផាល់គុនី (អរជុន) ម្តងហើយម្តងទៀត។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that conspicuous courage and effective action in a just battle—aligned with kṣatriya duty—naturally draws honor and praise, reinforcing collective confidence and resolve.
Sañjaya reports that, witnessing a great feat performed in the thick of battle, the assembled kings become pleased and publicly honor and praise Phālguni (Arjuna).