Shloka 35
अश्वमेधावसानम् — Dakṣiṇā-vibhāga and Avabhṛtha
Completion of the Aśvamedha
विश्वामित्रोडसितश्रैव जनकश्ष महीपति: । कक्षसेनार्टिषेणौ च सिन्धुद्वीपश्च पार्थिव:
Vaiśampāyana uvāca |
Viśvāmitro 'sitaś caiva Janakaś ca mahīpatiḥ |
Kakṣasena Ārtiṣeṇau ca Sindhudvīpaś ca pārthivaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ វិស្វាមិត្រ, អសិត, ព្រះបាទជនក, កក្ខសេន, អារតិសេណ, និងព្រះមហាក្សត្រសិន្ធុទ្វីប—ពួកនេះ និងព្រះមហាក្សត្រនិងតបស្វីជាច្រើនទៀត បានសម្រេចសិទ្ធិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយធ្វើទានពីទ្រព្យដែលរកបានដោយយុត្តិធម៌ និងដោយពាក្យសច្ចៈដ៏មាំមួន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
That the highest spiritual success is supported not only by austerity but by ethical conduct in ordinary life—especially giving from wealth earned by just means (nyāyopārjita) and unwavering truthfulness (satya-bhāṣaṇa).
Vaiśampāyana lists exemplary sages and kings as precedents, showing that many attained supreme accomplishment through righteous charity and truthful speech, thereby reinforcing a dharma-based standard for both rulers and ascetics.