Shloka 93
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
द्रव्यागमो नृणां सूक्ष्म: पात्रे दानं ततः परम्
dravyāgamo nṛṇāṃ sūkṣmaḥ; pātre dānaṃ tataḥ param | kālād api śraddhā śreṣṭhā; svargadvāraṃ tu sūkṣmam ||
ឪពុកក្មេកបាននិយាយថា៖ «សម្រាប់មនុស្ស ការយល់ដឹងអំពីវិធីរកទ្រព្យដោយយុត្តិធម៌ គឺជារឿងល្អិតល្អន់ពិបាកចាប់បាន។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលលើសពីនោះ គឺយកទ្រព្យនោះទៅបម្រើ និងបរិច្ចាគដល់អ្នកសមគួរ។ ល្អជាងបរិច្ចាគនៅពេលធម្មតា គឺបរិច្ចាគនៅពេលដ៏ប្រសើរ; ប៉ុន្តែអ្វីដែលលើសពីពេលវេលា គឺសទ្ធា។ ទ្វារសួគ៌ល្អិតល្អន់យ៉ាងខ្លាំង—មនុស្សដែលត្រូវមោហៈបោកបញ្ឆោត មិនអាចមើលឃើញវាបានទេ»។
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Acquire wealth by just means, then dedicate it to worthy recipients; while timing matters in giving, the giver’s śraddhā (faithful, reverent intention) is even more decisive for spiritual fruit, because the path to heaven is subtle and easily missed through delusion.
A father-in-law figure delivers a didactic instruction on dharma: he ranks ethical livelihood, proper charity to a fit recipient, auspicious timing, and finally inner faith as the highest factor, warning that attachment and delusion prevent people from recognizing the subtle ‘gate of heaven.’