Shloka 1153
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
नहि यज्ञों महानेष सदृशस्तैर्मतो मम । क्योंकि उस समय सेरभर सत्तूमेंसे गिरे हुए कुछ कणोंके प्रभावसे मेरा आधा शरीर सुवर्णमय हो गया था; परंतु यह महान् यज्ञ भी मुझे वैसा न बना सका; अतः मेरे मतमें यह यज्ञ उन सेरभर सत्तूके कणोंके समान भी नहीं है
nahi yajño mahān eṣa sadṛśas tair mato mama |
ឪពុកក្មេកបាននិយាយថា៖ «យញ្ញដ៏មហានេះ តាមទស្សនៈរបស់ខ្ញុំ មិនអាចប្រៀបបាននឹងអ្វីទាំងនោះឡើយ។ ព្រោះដោយអานุភាពនៃគ្រាប់តិចតួចដែលធ្លាក់ចេញពីសត្តូមួយសេរ (មួយស្ទង់) នោះ ពាក់កណ្តាលរាងកាយរបស់ខ្ញុំបានក្លាយជាមាស; ប៉ុន្តែយញ្ញដ៏ធំនេះវិញ មិនអាចធ្វើឲ្យខ្ញុំដូច្នោះបានទេ។ ដូច្នេះ តាមមតិខ្ញុំ យញ្ញនេះមិនស្មើសូម្បីតែធូលីគ្រាប់តូចៗនៃម្សៅអាំងនោះឡើយ»។
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
The passage asserts that the moral and spiritual worth of an act depends on sincerity and the transformative power of even the smallest, pure offering; grand ritual display without the same inner potency is inferior.
A father-in-law figure evaluates a “great sacrifice” and rejects its superiority, citing a prior incident where a few fallen grains of roasted flour miraculously made half his body golden—an effect the present grand yajña failed to achieve—thereby ranking simple, potent charity/offerings above elaborate rites.