Shloka 1073
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
सदार: ससुतश्रैव सस्नुषश्न दिवं गत: । धर्मके ऐसा कहनेपर वे उज्छवृत्तिवाले ब्राह्मण देवता अपनी पत्नी, पुत्र और पुत्रवधूके साथ विमानपर आरूढ़ हो स्वर्गलोकको चले गये
sadāraḥ sasutaś caiva sasnuṣaś ca divaṁ gataḥ | dharmake etadā kathanepara ve ujjhavṛttivāle brāhmaṇa-devatā ātmanaḥ patnyā putreṇa ca putravadhu-sahitā vimānam ārūḍhāḥ svargalokaṁ jagmuḥ ||
ពេលពាក្យនោះត្រូវបានប្រកាសក្នុងនាមធម៌ ព្រាហ្មណ៍ទេវតានោះបានចាកទៅសួគ៌ជាមួយភរិយា កូនប្រុស និងកូនប្រសារស្រី។ ពួកព្រាហ្មណ៍ទេវតា—ដែលមុននេះត្រូវគេរាប់ថាមានអាកប្បកិរិយាធ្លាក់ចុះ—បានឡើងលើរថទេវតា ហើយទៅកាន់លោកទេវតា បង្ហាញថាសេចក្តីពិតតាមធម៌ និងការទទួលស្គាល់សីលធម៌ អាចស្ដារកិត្តិយស និងនាំទៅកាន់គោលដៅខ្ពស់។
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Dharma, when rightly affirmed and spoken, has the power to restore moral standing and lead to auspicious outcomes; ethical recognition and truthful judgment can transform a narrative of disgrace into one of elevation.
After a dharmic statement is made, the divine Brāhmaṇa—along with his wife, son, and daughter-in-law—mounts a celestial vimāna and departs to Svarga, marking a decisive resolution in which the family attains heaven.