Shloka 86
अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
अब्रवीद् भरतश्रेष्ठ॑ धर्मराजं युधिष्ठिरम् । राजन! सत्यवतीनन्दन व्यासने उस भूमिदानको ग्रहण करके भरतश्रेष्ठ धर्मराज युधिष्ठिससे कहा--
abravīd bharataśreṣṭhaṃ dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram | rājan satyavatīnandana vyāsane sa bhūmidānaṃ grahītvā bharataśreṣṭha dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram uvāca ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ព្រះឥសីវ្យាស—ព្រះបុត្រានៃសត្យវតី—ក្រោយពីទទួលយកអំណោយដីនោះហើយ បានមានព្រះវាចាទៅកាន់ព្រះបាទ យុធិស្ឋិរ អ្នកល្អឯកក្នុងវង្សភារត និងជាអ្នកគាំទ្រធម៌។ ឈុតឆាកនេះរៀបចំការប្រាស្រ័យដ៏មានទម្ងន់សីលធម៌៖ ព្រះមហាក្សត្រដ៏សុចរិតប្រទាន អ្នកឥសីដ៏គួរគោរពទទួល ហើយព្រះបន្ទូលណែនាំកំពុងត្រៀមនឹងតាមមក ដើម្បីដាក់ការសប្បុរសរបស់រាជាឲ្យឈរលើរបៀបធម៌ មិនមែនលើការបង្ហាញអួតអាងទេ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dhārmic giving: a king’s donation (especially land) is validated and made meaningful when received and guided by a sage, implying that charity should be aligned with righteousness, proper recipients, and ethical intention rather than mere royal grandeur.
Vaiśampāyana narrates that Vyāsa, after accepting a land-gift, turns to address Yudhiṣṭhira. This functions as a transition into counsel or instruction, with the acceptance of the gift establishing the legitimacy of the act and setting the stage for moral guidance.