Shloka 37
न हि मे पितरं हत्वा निष्कृतिर्विद्यते क्वचित् | नरकं प्रतिपत्स्यामि ध्रुवं गुरुवधार्दित:,'पिताकी हत्या करके मेरे लिये कहीं कोई उद्धारका उपाय नहीं है। गुरुजन (पिता)-के वधरूपी पापसे पीड़ित हो मैं निश्चय ही नरकमें पहडूँगा'
na hi me pitaraṃ hatvā niṣkṛtir vidyate kvacit | narakaṃ pratipatsyāmi dhruvaṃ guruvadhārditaḥ ||
«ព្រោះខ្ញុំ បានសម្លាប់ឪពុកហើយ មិនមានការប្រាយសេចក្តីបាបណាមួយនៅទីណាទេ។ ត្រូវបាបនៃការសម្លាប់គ្រូ—ឪពុករបស់ខ្លួន—បង្ក្រាប ខ្ញុំនឹងធ្លាក់ចូលនរកជាក់ជាមិនខាន»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grave ethical weight of killing one’s father—treated as guru-vadha—and the fear that such an act may be beyond ordinary expiation, leading to inevitable karmic downfall (naraka).
Vaishampayana reports a speaker’s anguished confession: having killed his father, he sees no available atonement and anticipates certain descent into hell due to the sin of slaying a revered elder (guru).