Shloka 21
Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
ख्रुवहस्ताय पतये धन्विने भार्गवाय च । अजाय कृष्णनेत्राय विरूपाक्षाय चैव ह
dhruvahastāya pataye dhanvine bhārgavāya ca | ajāya kṛṣṇanetrāya virūpākṣāya caiva ha ||
សំវរតៈ បានពោលថា៖ «(ការបូជា និងនមស្ការ ត្រូវបានថ្វាយ) ដល់ ធ្រុវហស្តៈ, ដល់ព្រះអម្ចាស់, ដល់ព្រះអង្គអ្នកកាន់ធ្នូ, ដល់ ភារគវៈ; ហើយដល់ អជៈ, ដល់ព្រះអង្គមានភ្នែកខ្មៅ, និងដល់ វិរូបាក្សៈ ផងដែរ»។
संवर्त उवाच
Educational Q&A
The verse models dhārmic reverence through ritual invocation: multiple divine epithets are recited to honor and align oneself with sacred authority, suggesting that right action is grounded in remembrance and respectful address of the divine.
Saṃvarta is reciting a formula of salutations/offerings, invoking a sequence of divine names and epithets (including Virūpākṣa) as part of a ritual or solemn recitation within the Ashvamedhika context.