Shloka 20
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
तयो: समभवद् युद्ध पितु: पुत्रस्य चातुलम् । देवासुररणप्रख्यमुभयो: प्रीयमाणयो:
tayoḥ samabhavad yuddhaṃ pituḥ putrasya cātulam | devāsura-raṇa-prakhyam ubhayoḥ prīyamāṇayoḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក សង្គ្រាមដ៏អស្ចារ្យមួយបានកើតឡើងរវាងឪពុក និងកូន។ ព្រោះទាំងពីរប្រយុទ្ធដោយចិត្តរីករាយនិងក្លាហាន ការប្រយុទ្ធនោះមើលទៅសាហាវដូចសង្គ្រាមរវាងទេវតា និងអសុរ—ជាការប្រយុទ្ធដែលគ្មានអ្វីប្រៀបបាននៅក្នុងលោកនេះ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic tension between familial bonds and the kṣatriya duty of combat: even a father and son can meet in a contest so intense that it evokes cosmic warfare. It also cautions that martial joy (prīyamāṇa) can magnify violence, making the scene ethically unsettling despite its heroic framing.
A fierce duel breaks out between a father and his son. Both engage eagerly, and the narrator elevates the scene by comparing it to the terrifying battles between devas and asuras, emphasizing its unmatched ferocity.