Shloka 22
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
कृता विसंज्ञा भूयिष्ठा: क्लान्तवाहनसैनिका: । थोड़ी ही देरमें अर्जुनने युद्धस्थलमें झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा अधिकांश सैन्धव वीरोंको संज्ञाशून्य कर दिया। उनके वाहन और सैनिक भी थकावटसे खिन्न हो रहे थे ।।
kṛtā visaṃjñā bhūyiṣṭhāḥ klāntavāhanasainikāḥ | tāṃstu sarvān pariglānān viditvā dhṛtarāṣṭrajāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ភាគច្រើនក្នុងចំណោមពួកគេត្រូវបានធ្វើឲ្យសន្លប់ ហើយសេះយាន និងទាហានរបស់ពួកគេក៏អស់កម្លាំង និងបាក់ទឹកចិត្ត។ ពេលឃើញពួកគេទាំងអស់ស្ថិតក្នុងសភាពនឿយហត់ដូច្នោះ កូនៗរបស់ធ្រិតរាស្ត្រាបានកត់សម្គាល់ស្ថានការណ៍—ជារូបភាពបង្ហាញថា ក្នុងសង្គ្រាម សមត្ថភាពអាចបំបាក់សូម្បីតែអ្នកយុទ្ធមោទនភាពឲ្យទៅជាអសមត្ថភាពបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយមេដឹកនាំត្រូវបានសាកល្បងដោយអ្វីដែលពួកគេជ្រើសធ្វើ នៅពេលសត្រូវបានខ្សោយរួចហើយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the rapid, dehumanizing toll of battle—war reduces fighters to exhaustion and unconsciousness—and implicitly tests rulers and commanders: dharma is not only courage in combat but also discernment and restraint when others are already incapacitated.
Vaiśampāyana describes a battlefield moment where most warriors have been knocked senseless and their mounts and troops are fatigued; observing this weakened condition, the sons of Dhṛtarāṣṭra (the Kauravas) recognize the situation and prepare to respond.