Shloka 18
Āśvamedhika Parva, Adhyāya 77 — Saindhava resistance, Arjuna’s restraint, and Duḥśalā’s supplication
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनो5पतत् । विपरीता दिशश्वापि सर्वा धूमाकुलास्तथा
śaśaṃ cāśu vinirbhidya maṇḍalaṃ śaśino ’patat | viparītā diśaś cāpi sarvā dhūmākulās tathā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ សញ្ញាអាក្រក់ដូចអុល្កា បានវាយបំបែកស្នាមទន្សាយលើព្រះចន្ទយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយធ្លាក់រាលដាលជុំវិញវង់ព្រះចន្ទ។ ទិសទាំងអស់ក៏ត្រូវផ្សែងគ្របដណ្ដប់ ហាក់ដូចត្រឡប់បញ្ច្រាស—ជាអមង្គលសញ្ញាដែលបង្ហាញការប្រែប្រួលនៃលំដាប់ធម្មជាតិ និងគ្រោះមហន្តរាយជិតមកដល់។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When the cosmos appears disordered—moon-marks struck, directions inverted, smoke everywhere—the epic frames it as a moral warning: collective adharma and looming danger manifest as unsettling portents, urging rulers and society toward vigilance and restoration of dharma.
The narrator describes terrifying celestial omens: fiery objects (implied meteors/ulkaa) seem to strike the Moon’s hare-mark and fall around it, while all quarters become smoke-filled and appear reversed—an atmosphere of impending crisis.