Shloka 3
प्राग्ज्योतिषे वज्रदत्त-धनंजय-समागमः
Vajradatta Confronts Dhanaṃjaya at Prāgjyotiṣa
रथिनो बद्धतूणीरा: सदश्वैः समलंकृतै: । परिवार्य हयं राजन ग्रहीतुं सम्प्रचक्रमु:
Vaiśampāyana uvāca — rathino baddhatūṇīrāḥ sadaśvaiḥ samalaṅkṛtaiḥ | parivārya hayaṃ rājan grahītuṃ sampracakramuḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះរាជា! ពួកយោធារថ—ពាក់កន្ត្រកព្រួញនៅខ្នង និងជិះរថដែលតុបតែងល្អ ឆ្ពោះដោយសេះល្អឥតខ្ចោះ—បានព័ទ្ធសេះពិសិដ្ឋនោះ។ ពេលព័ទ្ធវារួច ពួកគេក៏ចាប់ផ្តើមប្រឹងប្រែងចាប់យកវា—សកម្មភាពដែលបង្ហាញការប្រឈមចំពោះអស្វមេធរបស់ពណ្ឌវៈ និងសាកល្បងព្រំដែននៃសិទ្ធិ និងកាតព្វកិច្ចរបស់ព្រះមហាក្សត្រ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how ritual sovereignty (the Aśvamedha horse’s free passage) becomes a moral and political test: to restrain or seize the horse is to contest the sacrificer’s authority, raising questions of rightful power, duty of neighboring rulers, and the dharmic limits of resistance.
Armed chariot-warriors, fully equipped with quivers and fine horses, surround the consecrated sacrificial horse and begin trying to capture it—an overt challenge that typically provokes confrontation with the sacrificer’s protectors.