Shloka 73
Āśvamedha-dīkṣā-nirdeśaḥ — Scheduling the Initiation and Assigning Protection for the Horse
पूज्यमाना: सम ते वीरा व्यरोचन्त विशाम्पते । प्रजानाथ! फिर विदुरका सम्मान करके वैश्यापुत्र युयुत्सुसे मिलकर उन सबके द्वारा सम्मानित होते हुए वीर पाण्डव बड़ी शोभा पा रहे थे
vaiśampāyana uvāca |
pūjyamānāḥ sama te vīrā vyarocanta viśāmpate |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃប្រជាជន! វីរបុរសទាំងនោះ ពេលត្រូវបានគោរពបូជាដោយសមគួរ ក៏ភ្លឺរលោងដោយសមស្មើគ្នា។ ក្នុងបរិបទនៃរឿងរ៉ាវនេះ ពន្លឺរុងរឿងរបស់បណ្ឌវៈ ត្រូវបានបង្ហាញថាជាផលធម៌នៃការទទួល និងការផ្តល់កិត្តិយសត្រឹមត្រូវ—ជាពិសេសក្នុងការផ្សះផ្សាបន្ទាប់ពីសង្គ្រាម—ដែលការគោរពបូជា (pūjā) ស្តារសន្តិភាពសង្គម និងបញ្ជាក់ធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Proper honoring of worthy persons is not mere ceremony; it sustains dharma by reaffirming social bonds, humility, and rightful status. The heroes’ radiance symbolizes the moral and communal strength that arises when respect is exchanged in accordance with righteousness.
The narrator describes the heroes (understood as the Pāṇḍavas) being honored and, as a result, appearing radiant and equally distinguished. The line functions as a brief narrative flourish highlighting their restored prestige and the harmonious reception they receive.