Shloka 17
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
नद्धं च भाजनं राजंस्तुलार्थमभवन्नूप । वाहन पाण्डुपुत्रस्य तत्रासीत् तु विशाम्पते
naddhaṃ ca bhājanaṃ rājan tulārtham abhavan nṛpa | vāhanaṃ pāṇḍuputrasya tatrāsīt tu viśāṃpate ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ឧបករណ៍ទាំងនោះត្រូវបានចងបិទយ៉ាងរឹងមាំ ហើយបន្ទុកត្រូវបានរៀបចំឲ្យស្មើគ្នាតាមទម្ងន់ ដើម្បីឲ្យមានតុល្យភាព។ ហើយនៅទីនោះផងដែរ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃប្រជាជន! យានជំនិះរបស់កូនពាន់ឌុ (យុធិષ્ઠិរ) ក៏មានរួចរាល់ ដើម្បីដឹកវាទាំងអស់។»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship through careful stewardship: resources are secured, measured fairly, and transported responsibly—order and equity in practical affairs supporting larger righteous aims.
During the Aśvamedha-related proceedings, the narrator describes logistical arrangements: utensils are tied up and distributed into balanced loads, and Yudhiṣṭhira’s vehicles are present to carry these prepared burdens.