Shloka 15
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
भृूज़ाराणि कटाहानि कलशान् वर्धमानकान् | बहूनि च विचित्राणि भाजनानि सहस्रश:
bhūzārāṇi kaṭāhāni kalaśān vardhamānakān | bahūni ca vicitrāṇi bhājanāni sahasraśaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ «កាដាហ៍ធំៗ កែតល៍ ធុង និងក្រឡុកប៉ាន់ជាច្រើន—ពិតណាស់ ភាជនៈចម្រុះប្រភេទ មានស្នាដៃអស្ចារ្យ រាប់ពាន់រាប់ម៉ឺន—បានលេចចេញយ៉ាងសម្បូរបែប»។ ក្នុងបរិបទពិធីអશ્વមេធៈ រូបភាពនេះបញ្ជាក់ពីភារកិច្ចរបស់ព្រះរាជា៖ ទ្រព្យសម្បត្តិត្រូវបង្ហាញជាការផ្គត់ផ្គង់មានរបៀបសម្រាប់យញ្ញ ការទទួលភ្ញៀវ និងការផ្តល់ទានដោយសប្បុរស មិនមែនសម្រាប់ស្តុកទុកផ្ទាល់ខ្លួន។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that in a righteous royal sacrifice, prosperity is expressed as public provision—abundant, well-prepared resources meant for ritual, guests, and charitable distribution—reflecting dharma through generosity and responsible stewardship.
As Vaiśampāyana narrates the Aśvamedha-related proceedings, vast numbers of various vessels (cauldrons, jars, pots, etc.) appear/are made available, indicating large-scale preparation and abundance for the sacrificial rites and associated hospitality.