Shloka 14
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
ततः पात्री: सकरका बहुरूपा मनोरमा:,कुछ ही देरमें अनेक प्रकारके विचित्र, मनोरम एवं बहुसंख्यक सहस्रों सुवर्णमय पात्र निकल आये। कठौते, सुराही, गडुआ, कड़ाह, कलश तथा कटोरे--सभी तरहके बर्तन उपलब्ध हुए
tataḥ pātrīḥ sakarakā bahurūpā manoramāḥ
បន្ទាប់មក ភាជនៈដ៏រីករាយជាច្រើនទម្រង់—ខ្លះតុបតែងដោយគ្រឿងលម្អតូចៗ—បានលេចចេញជាច្រើនយ៉ាងមហាសាល។ ក្នុងការប្រព្រឹត្តពិធីអશ્વមេធៈ ការហូរចេញនៃឧបករណ៍មាសយ៉ាងសម្បូរបែបនេះ ជាសញ្ញាបង្ហាញថា ព្រះរាជាមានភាពរួចរាល់ក្នុងការផ្តល់ដោយមិនកំណត់ ដើម្បីគាំទ្រការទទួលភ្ញៀវក្នុងយញ្ញ និងកាតព្វកិច្ចនៃការចែកចាយដោយសប្បុរសដល់ព្រះសង្ឃ/ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងភ្ញៀវទាំងឡាយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dāna and ritual responsibility: abundance is meaningful when directed toward dharmic purposes—supporting sacrifice, hospitality, and rightful gifting—rather than mere display.
Vaiśampāyana describes the sudden appearance/availability of numerous beautiful, multiform vessels (understood as golden sacrificial utensils), indicating preparations for the Aśvamedha rites and the forthcoming distribution of ritual resources and gifts.