Shloka 8
उपहार-विधानम्, यक्षपूजा, रत्ननिध्युद्धारः
Offerings to Tryambaka; Yakṣa honors; Excavation of the Treasure
अग्रतो ब्राह्मणान् कृत्वा तपोविद्यादमान्वितान् | पुरोहितं च कौरव्य वेदवेदाड़पारगम् । आनिनिवेश्यं च राजानो ब्राह्मणा: सपुरोधस:
vaiśampāyana uvāca | agrato brāhmaṇān kṛtvā tapo-vidyā-damānvitān | purohitaṃ ca kauravya veda-vedāṅga-pāragam | āniniveśyaṃ ca rājāno brāhmaṇāḥ sa-purodhasaḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ដោយដាក់ព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលមានតបៈ ចំណេះដឹង និងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍នៅខាងមុខ ហើយក៏ដាក់ព្រះបុរោហិតរាជ—ឱ កូនចៅកុរុ—ដែលជាអ្នកឈានដល់ចុងបញ្ចប់នៃវេទ និងវេទាង្គ ទើបព្រះរាជាបានបង្កើតជំរំ។ ជុំវិញព្រះអង្គមានស្តេចជាច្រើន ព្រាហ្មណ៍ និងបុរោហិត ដែលបានធ្វើពិធីសន្តិកម្មតាមរបៀបសមគួរ ហើយបានដាក់យុធិષ્ઠិរ និងមន្ត្រីរបស់ព្រះអង្គឲ្យស្ថិតនៅកណ្ដាលតាមវិធីវិន័យ ការពារព្រះអង្គពីគ្រប់ទិស។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Royal power is shown as legitimate and safe when it is guided by disciplined knowledge and restraint: brāhmaṇas characterized by tapas (austerity), vidyā (learning), and dama (self-control), along with a learned purohita, are placed at the forefront, and protective rites are performed to maintain order and auspiciousness.
The king (contextually Yudhiṣṭhira) halts and establishes a camp, placing learned and self-controlled brāhmaṇas and the royal priest in front. Many kings and priests perform proper śānti (pacificatory) rites and keep Yudhiṣṭhira and his ministers positioned in the center, surrounded for protection.