Shloka 33
Yudhiṣṭhira’s Procession, Encampment (Niveśa), and Auspicious Timing for Ritual Action
अर्जुन भीमसेनं च माद्रीपुत्री यमावपि । वैशम्पायनजीने कहा--राजन्! व्यासजीकी बात सुनकर धर्मराज युधिष्ठिरने भीमसेन, अर्जुन, नकुल और सहदेव--इन सभी भाइयोंको बुलवाकर यह समयोचित वचन कहा--
arjuna bhīmasenaṃ ca mādrīputrī yamāv api | vaiśampāyana uvāca—rājan! vyāsajī kī bāt sunkar dharmarāja yudhiṣṭhir ne bhīmasena, arjuna, nakula aur sahadeva—ina sabhī bhāiyoṃ ko bulvākar yah samayocita vacana kahā—
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ព្រះរាជា! ក្រោយបានស្តាប់ពាក្យរបស់ វ្យាសៈ ហើយ ធម្មរាជ យុធិષ્ઠិរ បានហៅ ប៊ីមសេន អរជុន និងកូនភ្លោះរបស់ ម៉ាទ្រី ផងដែរ។ ពេលបានប្រមូលបងប្អូនទាំងអស់មកជុំគ្នា ព្រះអង្គក៏មានព្រះបន្ទូលពាក្យសមស្របនឹងកាលៈទេសៈ—ពាក្យដើម្បីណែនាំការប្រព្រឹត្តឲ្យស្របតាមធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous action begins with attentive listening to wise counsel and then gathering the responsible stakeholders (here, the brothers) to act in unity; Yudhiṣṭhira’s ‘timely words’ signal leadership grounded in dharma rather than impulse.
After hearing Vyāsa’s guidance, Yudhiṣṭhira calls Bhīma, Arjuna, and the twin sons of Mādrī (Nakula and Sahadeva) and prepares to address them with advice appropriate to the situation.