Shloka 15
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
ततः कदाचिद् भगवानुत्तड़कस्तोयकाडुक्षया । तृषितः परिचक्राम मरौ सस्मार चाच्युतम्
tataḥ kadācid bhagavān uttaḍakaḥ toyakāṅkṣayā | tṛṣitaḥ paricakrāma marau sasmāra cācyutam ||
បន្ទាប់មក ម្តងមួយ ព្រះឧត្តង្គៈដ៏គួរគោរព ត្រូវទុក្ខដោយស្រេកទឹក ហើយប្រាថ្នាទឹក ក៏ដើរវិលវល់នៅក្នុងវាលខ្សាច់ស្វែងរកការលួងលោម។ ខណៈដែលដើរទៅមក លោកបាននឹកចាំអច្យុតៈ—ព្រះស្រីក្រឹષ્ણា—យកព្រះអង្គជាទីពឹងក្នុងគ្រាលំបាក។
उत्तडुक उवाच
Educational Q&A
In hardship, one should steady the mind through remembrance of the divine; devotion and inner recollection become a source of strength and guidance when external supports (like water in a desert) are absent.
Uttanka becomes intensely thirsty and searches for water while wandering in a desert; during this distress he remembers Acyuta (Kṛṣṇa), indicating a turn toward divine help and protection.