Shloka 47
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
मयि चेदस्ति ते प्रीतिर्नित्यं कुरुकुलोद्वह । अध्यात्ममेतच्छुत्वा त्वं सम्यगाचर सुव्रत
mayi ced asti te prītir nityaṁ kurukulodvaha | adhyātmam etac chrutvā tvaṁ samyag āchara suvrata ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ អ្នកឧត្តមនៃវង្សកុរុ! ប្រសិនបើអ្នកមានសេចក្តីស្រឡាញ់ និងគោរពចំពោះខ្ញុំជានិច្ច នោះ—ក្រោយបានស្តាប់វិជ្ជាអធ្យាត្មនេះហើយ—ចូរអនុវត្តវាឲ្យត្រឹមត្រូវ និងជាប្រចាំ ដោយវិន័យដ៏មាំមួនរបស់អ្នកដែលប្តេជ្ញាចំពោះវ្រតដ៏ឧត្តម»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Devotion is validated through conduct: if the listener truly reveres Vāyu, they must not merely hear adhyātma (inner spiritual knowledge) but practice it correctly and continuously, with disciplined commitment.
Vāyu addresses a Kuru scion and frames his instruction as a test of sincerity: the recipient’s love and respect should manifest as steady, proper observance of the adhyātma teaching just imparted.