Shloka 4
Marutta–Indra Rivalry and Bṛhaspati’s Priestly Refusal (मरुत्तेन्द्रस्पर्धा—बृहस्पतेः पौरोहित्यनिश्चयः)
इस प्रकार श्रीमहाभारत आश्रवमेधिकपरववके अन्तर्गत अश्वमेधपर्वमें संवर्त और मरुत्तका उपाख्यानविषयक चौथा अध्याय पूरा हुआ,तथैवाज्धिरस: पुत्रौ व्रततुल्यौं बभूवतु: । बृहस्पतिर्बहत्तेजा: संवर्तश्ष तपोधन: इसी प्रकार महर्षि अंगिराके दो पुत्र हुए, जो व्रतका पालन करनेमें एक समान हैं। उनमेंसे एक हैं महातेजस्वी बृहस्पति और दूसरे हैं तपस्याके धनी संवर्त
iti prakāreṇa śrīmahābhārate āśvamedhikaparvaṇi antargate aśvamedhaparvaṇi saṁvarta-maruttopākhyāna-viṣayakaḥ caturthaḥ adhyāyaḥ pūrṇaḥ | tathaivāṅgirasaḥ putrau vratatulyau babhūvatuḥ | bṛhaspatir bahutejāḥ saṁvartaś ca tapodhanaḥ ||
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៃអាស្វមេធិកបរវៈ ក្នុងផ្នែកអាស្វមេធៈ ជំពូកទីបួន ស្តីពីរឿងរ៉ាវសំវរត និងមរុត្ត បានបញ្ចប់។ ហើយដូចគ្នានោះ ឥសី អង្គិរាស មានកូនប្រុសពីរនាក់ ដែលស្មើគ្នាក្នុងការរក្សាវ្រតៈ៖ ម្នាក់គឺ ព្រះគ្រូព្រហស្បតិ ដ៏ភ្លឺរលោងខ្លាំង និងម្នាក់ទៀតគឺ សំវរត អ្នកសម្បូរតបស្យា។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true stature is grounded in disciplined observance (vrata) and ascetic merit (tapas). Even when individuals differ in role or temperament, ethical steadiness and self-restraint are presented as the shared measure of excellence.
Vyāsa marks the conclusion of a chapter in the Saṁvarta–Marutta episode and introduces background genealogy: Aṅgiras had two sons—Bṛhaspati, famed for brilliance, and Saṁvarta, famed for ascetic power—setting the stage for their significance in the ensuing tale.