Shloka 34
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
परेभ्यो न प्रतिग्राह्मूं न च देयं कदाचन । दैन्यभावाच्च भूतानां संविभज्य सदा बुध:
parebhyo na pratigrāhyaṃ na ca deyaṃ kadācana | dainyabhāvāc ca bhūtānāṃ saṃvibhajya sadā budhaḥ ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សន្យាសីអ្នកប្រាជ្ញ មិនគួរទទួលអំណោយពីអ្នកដទៃ ហើយក៏មិនគួរផ្តល់អ្វីដោយចិត្តចង់ធ្វើទានដើម្បីកេរ្តិ៍ឈ្មោះឡើយ។ តែដោយមេត្តាករុណាចំពោះសត្វមានជីវិតដែលកំពុងទុក្ខលំបាក គាត់គួរចែករំលែកអ្វីដែលបានមកដល់ខ្លួនជានិច្ច ដោយចែកចាយឲ្យសមរម្យ ដោយគ្មានបំណងផ្ទាល់ខ្លួន ការបង្ហាញខ្លួន ឬការចងចិត្ត។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined non-attachment for a renunciant: do not cultivate dependence through accepting gifts, and do not cultivate ego or desire through deliberate giving. Instead, maintain compassion by sharing what one has in a simple, need-based way (saṃvibhajya), especially toward beings in distress.
Vāyudeva is instructing on the conduct of a wise ascetic/renunciant. The focus is not on ritual or warfare but on inner discipline—how one should relate to wealth, alms, and charity while remaining compassionate and detached.