Shloka 273
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
संचयांश्व न कुर्वीत स्नेहवासं च वर्जयेत् । जबतक सूर्यका प्रकाश रहे तभीतक संन्यासीके लिये रास्ता चलना उचित है। वह कीड़ेकी तरह धीरे-धीरे समूची पृथ्वीपर विचरता रहे और यात्राके समय जीवोंपर दया करके पृथ्वीको अच्छी तरह देख-भालकर आगे पाँव रखे। किसी प्रकारका संग्रह न करे और कहीं भी आसक्तिपूर्वक निवास न करे
sañcayānśva na kurvīta snehavāsaṃ ca varjayet | yāvat sūryasya prakāśo bhavati tāvat saṃnyāsinaḥ pathi gamanaṃ yuktam | sa kīṭa iva śanaiḥ śanaiḥ samastāṃ pṛthivīṃ paryaṭet, yātrākāle jīveṣu dayāṃ kṛtvā pṛthivīṃ samyak parīkṣya pādaṃ nyaset | na kiñcid api sañcayaṃ kuryāt, na ca kvacid āsaktipūrvakaṃ nivāsaṃ kuryāt |
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សន្យាសីមិនគួរប្រមូលផ្តុំទ្រព្យសម្បត្តិឡើយ ហើយគួរជៀសវាងការស្នាក់នៅទីណាមួយដោយចិត្តជាប់ចិត្ត។ ត្រឹមតែពេលដែលពន្លឺព្រះអាទិត្យនៅសល់ប៉ុណ្ណោះ ទើបសមស្របឲ្យអ្នកបួសដើរតាមផ្លូវ។ ដើរយឺតៗដូចសត្វតូចមួយ គាត់គួរធ្វើដំណើរវិលវល់លើផែនដីទាំងមូល; ហើយក្នុងពេលធ្វើដំណើរ ដោយមេត្តាចំពោះសត្វមានជីវិត គាត់គួរមើលដីឲ្យប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយដាក់ជំហានមួយៗដោយការយកចិត្តទុកដាក់។ គាត់មិនគួរធ្វើការស្តុកសន្សំអ្វីឡើយ ហើយមិនគួរស្នាក់នៅទីណាមួយដោយការចងចិត្តជាប់ចិត្តឡើយ»។
वायुदेव उवाच