Shloka 11
Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
अष्टौ यस्याग्नयो होते न दहने मन: सदा । स तद् ब्रह्म शुभं याति तस्माद् भूयो न विद्यते
aṣṭau yasyāgnayo hote na dahane manaḥ sadā | sa tad brahma śubhaṃ yāti tasmād bhūyo na vidyate ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែល “ភ្លើង” ខាងក្នុងប្រាំបីមិនដុតឆេះចិត្តជានិច្ច—ព្រោះអារម្មណ៍ត្រូវបានទប់ស្កាត់ ចិត្តបានបរិសុទ្ធ ហើយពុទ្ធិស្ថិតស្ថេរនៅលើសេចក្តីសម្រេចតែមួយ—អ្នកនោះបានឈានដល់ព្រះព្រហ្មដ៏មង្គល ដែលលើសពីនោះមិនមានអ្វីខ្ពស់ជាងទៀតឡើយ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Mastery over the senses and steadiness of mind and intellect prevent the inner ‘fires’ of sensory craving from burning the mind; such inner discipline culminates in attaining the highest good—Brahman—beyond which nothing surpasses.
Vāyudeva is instructing the listener in a spiritual-ethical teaching: he describes the ideal disciplined person whose senses and mind are not inflamed by impulses, and he states the फल (result)—attainment of auspicious Brahman.