Shloka 4
Adhyāya 40: Brahmā on Mahān (The Great Principle) and the All-Pervading Puruṣa
सर्वतःपाणिपादश्च सर्वतो$क्षिशिरोमुख: । सर्वतः:श्रुतिमॉल्लोके सर्व व्याप्प स तिष्ठति
sarvataḥ-pāṇipādaś ca sarvato 'kṣi-śiro-mukhaḥ | sarvataḥ śrutimāl loke sarvaṁ vyāpya sa tiṣṭhati ||
ព្រះវាយុបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអាត្មាអធិឋាន (បរមាត្មា) មានដៃ និងជើងនៅគ្រប់ទិស; មានភ្នែក ក្បាល និងមុខនៅគ្រប់ទិស; ហើយមានត្រចៀកនៅគ្រប់ទី។ ព្រោះព្រះអង្គពេញលេញគ្របដណ្តប់សត្វលោកទាំងអស់ក្នុងលោក ហើយស្ថិតនៅ—នៅក្នុង និងនៅជុំវិញគ្រប់អ្វីទាំងពួង»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the omnipresence of the Supreme Self: all faculties (hands, feet, eyes, heads, mouths, ears) are attributed to Him in a universal sense, indicating that nothing lies outside His pervasion; this supports an ethical vision where all beings are encompassed by one reality, grounding compassion and restraint.
Vāyudeva is speaking and instructing about the nature of the Paramātman, describing Him through all-pervading imagery to convey that the divine presence permeates the entire world and all beings.