Shloka 4
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
तस्य पुत्रशतं राजन्नासीतू परमधार्मिकम् । तांस्तु सर्वान् महीपालानिक्ष्वाकुरकरोत् प्रभु:
tasya putraśataṁ rājann āsīt tu paramadhārmikam | tāṁs tu sarvān mahīpālān ikṣvākur akarot prabhuḥ ||
ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ទ្រង់មានព្រះរាជបុត្ររយនាក់ សុទ្ធតែឧត្តមក្នុងធម៌។ ឥក្ស្វាគុ ដ៏មានអំណាច បានតែងតាំងពួកគេទាំងអស់ឲ្យជាអ្នកគ្រប់គ្រង—ជាអ្នកអភិរក្សផែនដី—ដោយចែករំលែកអធិបតីភាពតាមរបៀបសមស្របនឹងសេចក្តីត្រឹមត្រូវ និងភារកិច្ច។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Rulership is framed as a dharmic trust: those who are 'paramadhārmika' are fit to be 'mahīpāla'—protectors of the earth. The verse highlights ethical governance and the idea that power should be entrusted to those committed to dharma.
Vyāsa tells the king that Ikṣvāku had a hundred righteous sons and, as a powerful sovereign, appointed them all as rulers over the earth—indicating an organized distribution of authority among his heirs.