Shloka 27
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
चक्कुः सुवर्णकर्तारो येषां संख्या न विद्यते । तस्यैव च समीपे तु यज्ञवाटो बभूव ह
cakṣuḥ suvarṇakartāro yeṣāṃ saṅkhyā na vidyate | tasyaiva ca samīpe tu yajñavāṭo babhūva ha ||
វ្យាសបានមានព្រះវាចា៖ ជាងមាសមានច្រើនដល់ថ្នាក់មិនអាចរាប់ចំនួនបាន។ នៅជិតភ្នំមាសដ៏អស្ចារ្យនោះឯង បានបង្កើតវាលពិធីយញ្ញ ហើយនៅទីនោះ ពិធីបានចាប់ផ្តើមដំណើរការ។ អត្ថបទនេះបង្ហាញពីទំហំដ៏អស្ចារ្យនៃការរៀបចំអશ્વមេធ—ទ្រព្យសម្បត្តិ និងសិប្បកម្មត្រូវបានប្រមូលផ្តុំ មិនមែនសម្រាប់សេចក្តីសុខផ្ទាល់ខ្លួនទេ ប៉ុន្តែដើម្បីគាំទ្រកិច្ចវេដិកសាធារណៈដែលមានច្បាប់របៀប និងត្រូវការការរៀបចំសម្ភារៈ និងការប្រតិបត្តិដោយលំដាប់លំដោយ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that immense resources and labor gain ethical meaning when directed toward dharma—here, the disciplined performance of a Vedic rite. Magnitude (countless goldsmiths, abundant gold) is not praised as luxury, but as properly organized support for a sanctioned public act.
Vyāsa describes the establishment of a yajña-enclosure near a golden mountain and notes that innumerable gold artisans were engaged, indicating the grand scale of the Aśvamedha preparations and the commencement of ritual activity.