Shloka 26
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
काज्चन: सुमहान् पादस्तत्र कर्म चकार सः । ततः कुण्डानि पात्रीश्व पिठराण्यासनानि च
kāñcanaḥ sumahān pādas tatra karma cakāra saḥ | tataḥ kuṇḍāni pātrīś ca piṭharāṇy āsanāni ca ||
វ្យាសបានមានព្រះវាចា៖ នៅទីនោះ ព្រះអង្គបានរៀបចំវេទិកាមាសដ៏ធំមហិមា ហើយចាប់ផ្តើមការងារពិធីយញ្ញ។ បន្ទាប់មក តាមព្រះបញ្ជា មានជាងមាសជាច្រើនមកបង្កើតគុណ្ឌភ្លើងមាស ពានភាជន៍មាស ចាន និងកៅអី/អាសនៈ។ កថានេះបង្ហាញថា ព្រះរាជាមានសេចក្តីប្តេជ្ញាធ្វើពិធីដោយរបៀបរៀបរយ និងធនធានសម្បូរបែប ដោយយកទ្រព្យសម្បត្តិរាជវង្សទៅបម្រើធម៌ មិនមែនដើម្បីអួតអាងទេ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that material power and wealth gain ethical meaning when subordinated to dharmic purpose—here, careful preparation for a solemn sacrifice—emphasizing discipline, order, and responsibility in religious and royal action.
A grand sacrificial setting is being prepared: a large golden base/platform is made, and artisans produce golden ritual implements—fire-pits, vessels, plates, and seats—so the yajña can proceed with full ceremonial completeness.