Shloka 11
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
ब्रह्मण्य: सत्यवादी च शुचि: शमदमान्वित: । प्रजास्तं चान्वरज्यन्त धर्मनित्यं मनस्विनम्
brahmaṇyaḥ satyavādī ca śuciḥ śamadamānvitaḥ | prajāstaṃ cānvarajyanta dharmanityaṃ manasvinam ||
វ្យាសបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះរាជានោះមានសទ្ធាភក្តីចំពោះព្រះព្រាហ្មណ៍ ជាអ្នកនិយាយតែសច្ចៈ បរិសុទ្ធទាំងការប្រព្រឹត្តខាងក្រៅ និងចិត្តខាងក្នុង ហើយមានការគ្រប់គ្រងចិត្ត និងអង្គឥន្ទ្រិយទាំងឡាយ។ ព្រោះព្រះអង្គមានចិត្តខ្ពង់ខ្ពស់ និងឈរជាប់ក្នុងធម៌ជានិច្ច ប្រជាជនទាំងឡាយក៏ស្រឡាញ់ភ្ជាប់ចិត្តយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ហើយស្ម័គ្រចិត្តដើរតាមព្រះបន្ទូល។
व्यास उवाच
Educational Q&A
A ruler gains genuine loyalty not through force but through dharmic character: reverence for sacred learning and the Brāhmaṇas (brahmaṇya), unwavering truthfulness (satyavāda), inner and outer purity (śuci), and disciplined mastery of mind and senses (śama–dama). Such virtues naturally draw the people’s affection and trust.
Vyāsa describes the moral qualities of a particular king and explains the social result: because the king is consistently devoted to dharma and self-controlled, the subjects develop strong attachment to him and follow him willingly.