Shloka 2
Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
आनन्द: प्रीतिरुद्रेक: प्राकाश्यं सुखमेव च । अकार्पण्यमसंरम्भ: सन्तोष: श्रद्धधानता
vāyudeva uvāca | ānandaḥ prītir udrekaḥ prākāśyaṃ sukham eva ca | akāpaṇyam asaṃrambhaḥ santoṣaḥ śraddadhānatā ||
ព្រះវាយុទេវមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អានន្ទ (សេចក្តីរីករាយ), សេចក្តីស្រឡាញ់ពេញចិត្ត, ការកើនឡើងនៃភាពរីករាយ, ភាពភ្លឺច្បាស់ក្នុងចិត្ត, និងសុខ; ការខ្វះខាតនៃភាពកំណាញ់តូចចិត្ត, ភាពស្ងប់ស្ងាត់មិនរំខាន, សេចក្តីពេញចិត្ត, និងសទ្ធាដ៏មាំមួន—ទាំងនេះជាការបង្ហាញលក្ខណៈនៃគុណសត្តវ (sattva)»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse defines sattva by listing its observable fruits in a person: joy, affectionate goodwill, increasing cheer, clarity, happiness, generosity (non-miserliness), calm restraint, contentment, and steady faith. Ethically, it presents sattva as a mind-state that supports dharmic conduct through clarity and self-control rather than impulse.
In this section of the Aśvamedhika Parva, Vāyudeva is speaking and describing the marks (effects) of the sattva-guṇa. The discourse is didactic: it instructs the listener on how to recognize and cultivate sattvic qualities as part of moral and spiritual refinement.