Shloka 9
Brahma-vidyā: Satya–Tapas and the Enumeration of Tattvas
Arjuna–Vāsudeva framed dialogue
के पन्थान: शिवाश्र स्यु: कि सुखं कि च दुष्कृतम् एतान् मे भगवन् प्रश्नान् याथातथ्येन सुव्रत
śiṣya uvāca | ke panthānaḥ śivāśrā syuḥ? ki sukhaṃ? ki ca duṣkṛtam? etān me bhagavan praśnān yāthātathyena suvrata |
សិស្សបានទូលថា៖ «មាគ៌ាណាខ្លះនាំទៅកាន់សិរីមង្គល និងសេចក្តីចម្រើន? សុខដ៏ខ្ពស់បំផុតជាអ្វី? ហើយអំពើអាក្រក់ (បាប) គេហៅថាអ្វី? ឱ ព្រះគ្រូដ៏គួរគោរព អ្នកប្រកបវ្រតដ៏ល្អ! សូមឆ្លើយសំណួរទាំងនេះរបស់ខ្ញុំដោយត្រឹមត្រូវតាមសេចក្តីពិត។ ចិត្តខ្ញុំកំពុងប្រាថ្នាខ្លាំងចង់ដឹង ហើយក្រៅពីលោក មិនមានអ្នកណាអាចបញ្ជាក់តត្ត្វៈនេះបានទេ។ សូមពន្យល់ ដ្បិតលោកល្បីថាជាអ្នកជំនាញក្នុងធម៌នាំទៅសេចក្តីរួចផុត។»
शिष्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames a classic ethical inquiry: identify the life-paths that lead to true welfare (śiva), define the nature of the highest happiness (sukha), and clarify what counts as wrongdoing (duṣkṛta). It also emphasizes that such discernment requires truthful instruction (yāthātathyena) from a qualified teacher.
In a guru–disciple setting within the Ashvamedhika Parva, the disciple respectfully questions the teacher, expressing strong eagerness to learn and acknowledging the teacher’s authority to explain the principles of liberating dharma.