Shloka 14
Brahma-vidyā: Satya–Tapas and the Enumeration of Tattvas
Arjuna–Vāsudeva framed dialogue
छायाभूताय दान्ताय यतते ब्रह्मचारिणे । तान् प्रश्नानब्रवीत् पार्थ मेधावी स धृतव्रत: । गुरु: कुरुकुलश्रेष्ठ सम्यक् सर्वानरिंदम
chāyābhūtāya dāntāya yatate brahmacāriṇe | tān praśnān abravīt pārtha medhāvī sa dhṛtavrataḥ ||
ឱ បារថ (អរជុន)! គ្រូដ៏ប្រាជ្ញា និងមាំមួនក្នុងវ្រត បានឆ្លើយយ៉ាងត្រឹមត្រូវចំពោះសំណួរទាំងនោះទាំងអស់។ សិស្សបានចូលទៅរកគ្រូដោយការចុះចូលទាំងស្រុង—ស្ងប់ស្ងាត់ គ្រប់គ្រងខ្លួនឯង មានវិន័យ និងស្មោះត្រង់ចំពោះព្រហ្មចារី—បម្រើនៅជិតដូចស្រមោល ហើយសួរតាមរបៀបសមគួរ។ ដូច្នេះ គ្រូដែលរក្សាវ្រតបានឆ្លើយយ៉ាងត្រឹមត្រូវចំពោះអ្វីៗទាំងអស់ដែលបានសួរ។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True learning in the Mahābhārata is grounded in character: the student approaches the teacher with surrender, restraint, and steady service, and asks questions appropriately; in response, a vow-steady, discerning guru gives clear and accurate instruction. The verse highlights that ethical discipline and humility are prerequisites for receiving knowledge.
Vāyudeva addresses Arjuna and describes a model disciple—calm, self-controlled, brahmacārī, and constantly serving the guru like a shadow—who asks proper questions. The teacher, described as wise and firm in vows, then answers all those questions correctly.