Shloka 12
अम्बरीषगाथा—गुणत्रयविभागः तथा लोभनिग्रहः
Ambarīṣa’s Gāthā: The Guṇas and the Restraint of Greed
तस्मादेत॑ सम्यगवेक्ष्य लोभ॑ निगृहा धृत्या55त्मनि राज्यमिच्छेत् । एतदू राज्यं नान्यदस्तीह राज्य- मात्मैव राजा विदितो यथावत्
tasmād etat samyag avekṣya lobhaṁ nigṛhya dhṛtyā ātmani rājyam icchet | etad eva rājyam nānyad astīha rājyam ātmā eva rājā vidito yathāvat ||
ដូច្នេះ គួរតែពិនិត្យយល់ឲ្យត្រឹមត្រូវអំពីសភាពលោភនេះ ហើយទប់ស្កាត់វាដោយភាពអត់ធ្មត់មាំមួន និងប្រាថ្នាចង់បានអធិបតេយ្យក្នុងខ្លួនឯង។ នេះតែប៉ុណ្ណោះជារាជ្យពិតប្រាកដ; នៅទីនេះ មិនមានរាជ្យផ្សេងទៀតឡើយ។ ពេលស្គាល់អាត្មា (Self) តាមពិតប្រាកដ អាត្មានោះឯងត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាព្រះរាជា។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Greed must be clearly understood and firmly restrained; true kingship is not external dominion but mastery of oneself. With genuine knowledge of the Self, the Self alone stands as the rightful ruler.
A Brahmin speaker delivers a moral instruction: instead of pursuing outward power driven by greed, one should cultivate inner rule through fortitude and self-knowledge, redefining 'kingdom' as sovereignty over one’s own mind and impulses.